Je leven herkaderen

Ikzelf herinner mij één specifiek moment waarop de spreekwoordelijke dominosteentjes in mijn hoofd om begonnen te vallen. Ik zag mezelf staan op het schoolplein terwijl ik probeerde te begrijpen waarom, wat ik had gezegd 'slijmen' was, terwijl toen mijn klasgenoot het zei het blijkbaar een compliment was.

Ik zag mezelf eenvoudige dingen niet begrijpen, maar ondertussen kende ik als kind al diverse engelstalige songteksten uit mijn hoofd, net als de anatomie van het paard overigens  (voor mij betekende 'paardenmeisje' zijn niet dat ik een lievelingspony had en mijn kamer vol posters hing, maar vooral dat ik alles van paarden en paardrijden wíst). Ik kocht geen paardenagenda en stickers, ik kocht een paarden encyclopedie! Tal van gebeurtenissen passeerden de reveu en kregen een andere betekenis, ik moest als het ware mijn hele leven her-kaderen. En hoewel dit kan zorgen voor meer begrip en mildheid naar jezelf - je kon er echt niets aan doen! - kan het ook zorgen voor een soort identiteitscrises. Ben je nog wel dezelfde persoon die je dacht dat je was? En; hoe was alles gelopen als je het wel eerder had geweten? En..wat nu? Nu je het dus weet?

Na de diagnose

Na de bevestiging gebeurde er echter nog iets anders... Opluchting, verwarring en rouw. Opluchting; ik had het juist. Er is een reden waarom ik me altijd anders heb gevoeld. Verwarring; want ik heb toch eigenlijk ook gewoon een heel normaal leven? Rouw; om dingen die anders hadden kunnen zijn, en rouw omdat sommige dingen dus gewoon bij me horen en niet opgelost kunnen worden.

Ik zal altijd sneller overprikkeld zijn dan de meeste mensen, ik zal altijd moe worden van niksig geklets, ik zal altijd moeten leven met bepaalde pijn en stress en ik zal waarschijnlijk ook altijd goed moeten plannen en doseren om te voorkomen dat ik omval....

Gaandeweg ontdekte ik echter ook dat het accepteren van die zaken rust bracht. Ik dacht dat ik het geaccepteerd had, maar als ik eerlijk was had ik jarenlang geprobeerd mezelf te fixen; als ik maar nog meer yoga deed, nog meer mediteerde, nog gezonder at, geen alcohol, geen suiker, geen koffie en op tijd naar bed.... Als ik maar..... Dan zou ik gewoon mee kunnen doen. Het moment dat ik dit losliet kwam er energie vrij! Nooit geweten dat jezelf proberen te fixen zoveel energie kostte.

Ontdekken wie je bent

De grootste verschuiving kwam bij mij toen ik begon met lichaamswerk. En geloof me, dat zag ik zelf niet aankomen. Jarenlang had ik geleerd om te leunen op mijn sterke brein.  Maar bij het ontdekken wie ik nu eigenlijk ben en uitstippelen van een pad dat wel zou passen, na alles wat ik al geprobeerd had, bleek voelen en ervaren een onmisbare sleutel.....

Dat was ook het moment dat ik besefte dat er, in de wereld van neurodivergentie, inmiddels veel aandacht is voor hoe onze breinen werken; we weten van alles over overprikkeling, hoogbegaafdheid, hyperfocus, hoogsensitiveit, overgevoeligheid en ga zo maar door.... Maar hoe zit het met onze lichamen? Hoe gaat het met die lijven? En hoe gaat het met het voelen als je een hoofd hebt dat constant overuren draait? 

Hoe lichaamswerk kan helpen

Lichaamswerk kan helpen om alle gevoelens die naar boven komen na een diagnose te verwerken. Soms letterlijk d.m.v. bijvoorbeeld massage. Meer bewustzijn van je lcihaam kan ook helpen signalen beter op te vangen, zodat je de volgende keer niet pas door hebt hoe overprikkeld je bent als je omvalt, maar op tijd op de rem kunt stappen.

En tenslotte kan lichaamswerk je helpen een nieuw leven te creëren, stap voor stap. Een leven dat wel past. Want ik ben er van overtuigd dat het kan. We hoeven niet mee te draaien in een systeem dat ons langzaam maar zeker opbrand. We kunnen een eigen systeem creëren. Eentje waarin onze kwaliteiten naar boven komen. Want we hoeven niet te doen alsof neurodivergentie een superpower is of zo, maar veel vrouwen zijn ontzettend gevoelig, intelligent, experts op een bepaald gebied, out of the box denkers, creatief, snelle denkers, patroonherkenners en ga zo maar door! 

Grote kans alleen dat al die talenten verstopt zitten onder onder een grote laag van maskeren en overleven.

En dat kunnen loslaten kan de grote gave van de diagnose zijn. Je toestemming om te stoppen met doen alsof. En eindelijk te gaan leven op jouw voorwaarden.